دانستنی

زمان مورد نیاز برای مطالعه: 3 دقیقه

پیدایش و روش ساخت الماس

الماس یکی از زیورآلات گرانقیمت در دنیا هست الماس‌ها از کربن تشکیل میشوند- کربن کاملا سازمان‌یافته.بر زمینه تحقیق جدیدی که در نشریه Nature  منتشر شده هست، دانشمندان حدس می زنند الماس‌ها درون کره زمین از یک تا سه میلیارد سال گذشته ساخت شده‌امند؛ آن ها فکر می‌کنندکه دستورالعمل ساخته‌شدن الماس این‌گونه هست:۱.دی‌اکسید کربن را در ۱۸۰ کیلومتری عمق زمین دفن کنید.۲.آن را تا بیش از ۱۲۰۰ درجه حرارت دهید. ۳. آن را زیر فشار بیش از ۵۰۰۰۰ کیلوگرم نیرو بر سانتی‌متر مربع قرار دهید.۴.به سرعت آن را به سطح زمین بیاورید تا به سرعت سرد شود.اگر این فرآیند کمی مشکل به نظر میرسد، از تولیدکنندگان الماس مصنوعی تشکر کنید: اکنون دو  راه برای ساختن الماس در آزمایشگاه وجود دارد

نخستین روش مصنوعی روش “فشار بالا، حرارت بالا”  «HPHT» نامیده میشود.این روش بیشترین شباهت را با نحوه تشکیل الماس درون کره زمین دارد و در آن گرافیت «یعنی همان کربنی که در مداد  به کار می رود» تحت فشار و گرمای شدید قرار می گیرد‌.سندان‌های کوچک در ماشین  HPHT در حالیکه الکتریسیته شدید از گرافیت عبور می کند، بر روی ان فشار می‌‌آورد، و تنها پس از چند روز  یک الماس با کیفیت جواهر به وجود می‌آورد.گرچه این الماس‌ها به اندازه الماس‌های طبیعی خالص نیستند، زیرا یک محلول فلزی با گرافیت مخلوط میشوند.

روش دیگر ساخت الماس- رسوب بخار شیمیایی نامیده می شود-بر مبنای فشار شدید عمل می کند، اما الماس‌هایی بی‌‌نقص‌تر از طبیعت میتواند ساخت کند.یک قطعه الماس درون یک محفظه کاهش فشار قرار داده می‌‌شوند، سپس گاز طبیعی با یک تابش مایکروو‌یو به درون این محفظه فرستاده می شود.هنگامی گاز تا تقریبا ۲۰۰۰ درجه حرارت داده میشود، اتم‌های کربن روی الماس درون محفظه “می بارند” و به آن می‌چسبند، و غلاف کاملی شبانه دور الماس رشد میکند.این الماس‌های مصنوعی بیش از هر چیز به درد تولیدکنندگان کامپیوتر می خورند :‌  در درجه حرارت‌هایی که در آن تراشه‌های سیلیکونی ذوب می شوند، غلاف های الماس مصنوعی مثل سنگ سخت باقی می‌ماند.

باغچه ای کـه ۴۸ سال اسـت آبیاری نشده اسـت

اباغچه یکی از مکان هایی است که نیاز به آبیاری مداوم دارد تا به بهترین حالت رسیده و زیبایی بی نظیری را از خود نشان دهد. باغچه ها در انواع مختلف وجود دارند و از میان آن ها می توانیم به باغچه های درون شیشه اشاره کنیم.

“دیوید لاتیمر” یکی از باغچه های درون شیشه ای را در سال ۱۹۶۰ برای خود درست کرده است و از آن زمان تا به حال تنها یکبار در سال ۱۹۷۲ به آن آب داده است ولی همیشه سبز و زیبا بوده است به طوری که تعجب همه را به خود جلب کرده و رکورد جدید را به نام خودش به ثبت رسانده است.

دیوید می گوید در طول همه این مدت تنها شیشه را به سمت خورشید برده است تا نور کافی به گیاهان درون آن برسد ولی به هیچ عنوان آن را خیس نکرده است یا حتی دست به خاک گیاهان درون آن هم نزده است.

گیاهان درون این شیشه دچار یک حالت چرخشی آب شده اند به طوری که ۴۲ سال است آب درون خاک از ریشه ها جذب شده و به برگ ها می رسد سپس تبخیر شده و باز هم درون شیشه به خاک ها می رسد تا زندگی اش چریان داشته باشد.

 

 

 

 

 

منبع: تالاب

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *